متیو آرنولد

تاریخ نویسندگی ، فراز و نشیب های فراوانی را پشت سر گذاشته است. در پس هر فراز و فرود این دشت ، نام هایی نهفته است که هر کدام برگی از هویت و شناسنامه ی نویسندگی در سر تا سر جهان را رقم زنده اند.مطالعه ی تاریخ زندگانی آنان و سیری در احوالات و آثار آنها ، نمایی هر چند کوتاه و گذرا ، اما عمیق و قابل تامل به ما هدیه می کند.در دل هر یک از کلمات آنان ، گنجینه ای از رازها و معانی نهفته  است و در پیاپی سطور پربار آنان ، رازهایی برای نویسندگان.قصد ما همگام شدن و سفر به زمانه و زندگی آنان است تا با ذهن و زبان آنان بیش از پیش آشنا شویم و از این همصحبتی ها خوشه ای چند پی توشه ی نویسندگی خود برداریم.در این برهه از زمان، دفتر زندگانی ” متیو آرنولد ” ، نویسنده ی انگلستانی و خالق اثر جاودانه “کولی حکیم” را ورق میزنیم به امید آنکه برگی چند به یادگار نصیب دوستداران خود کند.

زندگی نامه

متیو آرنولد ، نویسنده و منتقد ادبی شهیر انگلستانی ، در تاریخ ۲۴ دسامبر ۱۸۲۲ در لالهام انگلستان دیده به جهان گشود. او مدیر یکی از مدارس بزرگ شهر به نام راگبی بود. همچنین وی اشتغال به شغل بازرس مدارس نیز داشت. آرنولد در محیطی با فرهنگ پرورش یافت و در مدارس راگبی و آکسفورد به معرفتی وسیع و عالی دست یافت و ادبیات عهد باستان را فراگرفت. در ۱۸۵۱ به سمت بازرس تعلیماتی برگزیده شد و تا سی و پنج سال، یعنی دو سال پیش از مرگش در این سمت باقی ماند. همین شغل که برای آرنولد سفرهای بی شماری را به کشورهای اروپائی ایجاب می کرد، سبب توسعه فکر و بدست آوردن تجربه ی فراوان گشت.

مطلب پیشنهادی : قانون جذب

مطلب پیشنهادی : کلیپ انگیزشی

مطلب پیشنهادی : هدف چیست

مطالعات و مشاهدات ماثیو آرنولد در باره فرهنگهای گوناگون مبنای آثار تحقیقی و انتقادی و اشعارش قرار گرفت. آرنولد آرزو داشت که آنچه در طی سفرهایش را دیده است را به هموطنانش عرضه کند و مردم انگلستان را از فرهنگ محدود و محلی خود بیرون بیاورد و اهمیت تأثیر فرهنگ کهن جنوب اروپا و برتری آن را بر فرهنگی رمانتیک و خیال پردازانه شمال بر ایشان به اثبات برساند. و درست همین کار نیز او را در معرض شهرت بسیاری قرار داد. او توانست خود را به عنوان یکی از محققین فرهنگی در جهان معرفی کند که آثارش مورد قبول و استناد است. امروزه مقاله ای در باب فرهنگ کهن اروپا و نوگرایی وجود ندارد که ردی از آثار آرنولد در آن وجود نداشته باشد.  این اندیشه های گوناگون که بر مبنای تصویر های عالی ذهنی قرار داشت، موجب شد که آرنولد با وجود مشغله فراوان به انتشار آثار مختلفی دست زند و در طی ده سال، پنج دیوان منتشر کند. اولین دیوان آرنولد در ۱۸۴۹ با عنوان خوشگذران آواره و شعرهای دیگر منتشر شد. آرنولد در بعضی از اشعار این دیوان، خواسته است میان غوغای زندگی و آرامش طبیعت، کار و استراحت و همیشمه و سکوت، سازشی برقرار کند و در منظومه ای که نام آن به دیوان داده شده است، ما را به دنیای درخشان یونان باستان بکشاند و میان الهامات شاعرانه و توجه به اندیشه های عمیق تلفیق دهد. این دو عامل اصلی در شعرهای دوران پختگی و کمال شاعر پرورش بیشتری می یابد. در ۱۸۵۲ آرنولد دومین دیوان را منتشر کرد به نام امپدوکلس برفرازکوه اتنا و شعرهای دیگر. منظومه امپدوکلس سرگذشت این فیلسوف است که بنا بر روایتی خود را به دهانه کوه آتشفشان اتنا افکند. منظومه مروپ کوشش آرنولد را در قلمرو منظومه های نمایشی نشان می دهد.

آرنولد کهطرفدار بازگشت هنر یونان باستان است، تنها به ترجمه شاهکارهای آن قناعت نمی کند، بلکه از نمایشنامه های آن نیز اقتباس می کند و تغییراتی در آنها پدید می آورد. در دو اثر اخیر آرتولد به موضوع اخلاق و مذهب توجه عمیقی نشان می دهد. آرنولد در ۱۸۵۳ اولین بار اشعار خود را با عنوان کلی اشعار به نام خود انتشار داد و چندین شعر از جمله منظومه امپدوکلس برفراز کوه آتنا را از دیوان حذف کرد و بعضی شعرهای تازه بر آن افزود. از برجسته ترین اشعار این دیوان منظومه حماسی سهراب و رستم است که از شاهنامه فردوسی شاعر بزرگ و حماسه سرای ایران گرفته شده است و منظومه تریستان و ایزولت داستانی، که پیوسته مورد توجه شاعران رمانتیک قرار داشته و آرنولد در آن تغییراتی داده و شکل تازه ای به آن بخشیده است. قهرمان داستان دیگر ایزولت زرینه مو نیست، بلکه ایزولت سپید دست، زن تریستان و مادر دو فرزند است. بهترین اشعار آرنولد مرثیه ها است که از آن میان شعرهای کولی حکیم و تیرسیس که در یادبود مرگ یکی از دوستانش سروده مقامی خاص دارد و خوش اهنگ ترین اشعار آرنولد به شمار می آید. اشعار آرنولد در وزن ها و قالب های گوناگون ساخته شده، که گاه با قافیه های نامنظم است و گاه بدون قافیه و گاه بی وزن و قافیه و به صورت شعر آزاد سروده شده اند.

 در واقع آرنولد سعی کرده است که توجهش را بر روی محتوا معطوف کند و برای او خلق یک اثر با محتوای خلاقانه از اهمیت بیشتری برخوردار بوده است. با این حال سبک و لحن و ترکیب و مفاهیم آن معرف ذوق شخصی و خاص شاعر است. مهمترین اشعار آرنولد، پیش از چهل و پنج سالگی ساخته شده است. وی در ۱۸۵۷ کرسی شعر را در دانشگاه آکسفرد اشغال و پس از چندی رها کرد، دست از سرودن شعر برداشت و وقت خود را به تعمق در باره فلسفه و اندیشه های انتقادی و نشر نوشته های تحقیقی در باره ادبیات، الهیات و تعلیم و تربیت صرف کرد. از جمله آثار او در این دوره سلسله سخنرانی هائی بود در دانشگاه آکسفورد با عنوان در باره ترجمه آثار هومر ، دیگر گزارشی از شغلی تربیتی با عنوان تربیت عمومی در کشور فرانسه ایراد کرد. اولین نوشته های انتقادی آرنولد در ۱۸۶۵ به نام مقاله هائی در آئین انتقاد منتشر شد. مقاله ی درباره مطالعه ادبیات قوم سلت در ۱۸۶۷ انتشار یافت. آگاهی وسیع آرنولد در قلمرو تعلیم و تربیت و سیاست و اصلاح جامعه موجب نشر آثاری در این زمینه ها گشت. از نظر آرنولد طبقه اشراف به سبب حس شدید مالکیت و آزمندی فراوان، غیر قابل نفوذ و اصلاح است. طبقه ی متوسط با ابتذال و هوش کم سر و کار دارد و طبقه ی پائین با اندکی پس انداز به دنبال قمار و می خوارگی و کامرانی می رود. امید آرنولد در این میان تنها به طبقه متوسط بسته است و هم خود را در اصلاح این طبقه به کار می اندازد.

کتاب فرهنگ و هرج و مرج در ۱۸۶۹ انتشار یافت که نویسنده در آن در باره فرهنگ و تعلیم و تربیت پیشنهادهائی عرضه کرده، فرهنگ را بزرگترین کمک درحل دشواریهای قرن دانسته و در برابر هرج و مرجی که نظام اجتماعی را بر هم می زند، فرهنگی سرشار از الطاف و روشنی قرارداده است که خود قدم اصلی به سوی تکامل است. آرنولد عقیده دارد که از نظر عمل و اندیشه باید به فرهنگ یونان باستان باز گشت ، یعنی بنا بر گفت خود او معرفت در باره بهترین اندیشه ها و بهترین گفته های دنیای گذشته است. دو مجموعه از سخنرانیهای آرنولد در آمریکا به این نامها منتشر شد: مجموعه خطابه ها در امریکا وتمدن در ایالات متحد ایراد کرده است. در باره مذهب، آرنولد معتقد است که باید از مسائل ماوراء الطبیعه دست کشید، اما اساطیر دین یهودی و مسیحی را در شعر نگه داشت. از جمله آثار او در مسائل مذهبی این آثار است: من پول و مذهب پروتستان ، ادبیات و اصول قاطع مذهبی. آثار آرنولد از فرهنگی وسیع برخوردار است که در نشری تکامل یافته، روشن و فصیح آمیخته با طنزی لطیف و دلنشین نوشته شده است. آرنولد به عنوان منتقد شهرت فراوان دارد، در زمینه نقد تا حدی تحت نفوذ سنت – بوو منتقد معروف فرانسوی قرار گرفته است. از نظر شاعری از شاعران برجسته عصر ویکتوریا به شمار می آید.

و زندگی خویش را که میان عقل و منطق و الهامات سرشار از درد و رنج شاعرانه قرارداد در اشعارش منعکس می سازد و نشان میدهد که چگونه در آرزوی رسیدن به دنیای بی غل و غش و سعادت ابدی بسر می برد، اما عده ای از منتقدان وسعت فرهنگ بیش از حد او را موجب خفگی ذوق والهامات واقعی شاعرانه اش دانسته اند.وی به جد در هر دو زمینه ی نویسندگی چه به عنوان یک شاعر و نویسنده و چه به عنوان یک منتتقد ادبی از بزرگان زمانه ی خویش بود. شاید امروز به جرئت بتوان گفت که بسیاری از رویکردهای ادبی و نظریه های نقد ادبی حاصل سالها تلاش او در زمینه ی رسیدن به افق های جدید در ادبیات است. اکثر اشعار او امروزه در دانشگاه های سراسر جهان مورد بررسی بسیاری از دانشمندان و نقادان ادبیات غرب قرار گرفته است و آثار گسترده ای با رویکرد نقد و تحلیل آثار او در جهان به چاپ رسیده است .  وی در ۱۵ آوریل ۱۸۸۸ در سن ۶۵ سالگی برای همیشه جهان را بدرود گفت.

آثار

  • دریامرد واهشته
  • سهراب و رستم
  • ترسیس
  • کولی حکیم
  • مقالاتی در نقد در دو مجموعه
  • ادبیات و شریعت
  • فرهنگ و هرج و مرج 

 

شاید این ها را هم دوست داشته باشید

استاد تیموری

نویسنده   : محمدرضا تیموری

عشق و علاقه به رشد و موفقیت و رسیدن به سطح والای لیاقت ها را مهمترین اصل در رسیدن به خواسته ها می دانم

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *