سیمین دانشور و هر آنچه که باید از زندگی و آثارش بدانید

ما قصد داریم مقاله  سیمین دانشور  و هر آنچه که باید از زندگی و آثارش بدانید را به دو مدل متنی و صوتی برای راحتی کار شما عزیزان در اختیار تان قرار دهیم

متن مقاله

در این بخش از زندگینامه نویسندگان آشنا می شویم با نویسنده زیر :

سیمین دانشور و هر آنچه که باید از زندگی و آثارش بدانید

سیمین دانشور و هر آنچه که باید از زندگی و آثارش بدانید

تاریخ نویسندگی ، فراز و نشیب های فراوانی را پشت سر گذاشته است. در پس هر فراز و فرود این دشت ، نام هایی نهفته است که هر کدام برگی از هویت و شناسنامه ی نویسندگی در سر تا سر جهان را رقم زنده اند.مطالعه ی تاریخ زندگانی آنان و سیری در احوالات و آثار آنها ، نمایی هر چند کوتاه و گذرا ، اما عمیق و قابل تامل به ما هدیه می کند.

مطلب پیشنهادی : آموزش نویسندگی

مطلب پیشنهادی : کلاس نویسندگی

در دل هر یک از کلمات آنان، گنجینه‌ای از رازها و معانی نهفته  است و در پیاپی سطور پربار آنان، رازهایی برای نویسندگان. قصد ما همگام شدن و سفر به زمانه وزندگی آنان است تا با ذهن و زبان آنان بیش‌ازپیش آشنا شویم و از این هم‌صحبتی خوشه‌ای چند پی توشه‌ی نویسندگی خود برداریم. در این برهه از زمان، دفتر زندگانی “سیمین دانشور”، نویسنده‌ی ایرانی و خالق اثر ماندگار و جهانی “سووشون” را ورق می‌زنیم به امید آنکه برگی چند به یادگار نصیب دوستداران خود کند.

زندگی نامه سیمین دانشور

زندگی نامه سیمین دانشور

سیمین دانشور

” سیمین دانشور ” نویسنده و مترجم، در 8 اردیبهشت 1300 در شیراز متولد شد. سیمین دانشور همسر جلال آل احمد، در فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی با او همگام و همکار بود.

 پدر او محمدعلی دانشور (پزشک) و مادرش قمرالسلطنه حکمت (مدیر هنرستان دخترانه و نقاش) بود.

وی دوره ابتدایی و دبیرستان را در مدرسه مهرآیین (مدرسه انگلیسی) گذراند و در امتحانات نهایی سال آخر شاگرداول کل کشور شد.

او برای تحصیل در رشته ادبیات فارسی وارد دانشکده ادبیات دانشگاه تهران شد.

سیمین بعد از مرگ پدر در 1320، مقاله‌نویسی برای رادیو تهران و روزنامه ایران را بانام مستعار شیرازی بی‌نام آغاز نمود.

او نخستین مجموعه داستانی که به قلم یک زن ایرانی چاپ شد را با عنوان ” داستان کوتاه آتش خاموش ” در 1327 منتشر کرد.

فاطمه سیاح، صادق هدایت و استاد راهنمای او ازجمله کسانی بودند که سیمین را در داستان‌نویسی تشویق و تحسین می‌کردند.

 سیمین دانشور در همان سال در اتوبوس، با جلال آل احمد نویسنده و روشنفکر آشنا گشت و دو سال بعدازآن با یکدیگر ازدواج کردند. 

ویکتوریا دانشور (خواهر سیمین دانشور) در مورد آشنایی آن دو می‌گوید: “ما عید رفته بودیم اصفهان و در اتوبوسی که می‌خواستیم به تهران برگردیم، آقایی صندلی کنارش را به خانم سیمین تعارف کرد. آن دو کنار هم نشستند.

بعد آمدیم خانه. صبح دیدم خانم سیمین دارند آماده می‌شوند که بروند بیرون. من هم می‌خواستم بروم خرید. وقتی در را باز کردم، دیدم آقای آل احمد مقابل در ایستاده است.

نگو این‌ها روز قبل قرار مدارشان را گذاشته‌اند. روز نهم آشنایی‌شان هم قرار عقد گذاشتند. بعد همه را دعوت کردیم و در مراسمشان فامیل و همهٔ نویسندگان بودند.

صادق هدایت هم بود. بعد آن‌ها خانه‌ای اجاره کردند و رفتند سرزندگی‌شان.

“سیمین دانشور در 1328 در دانشگاه تهران با مدرک دکتری ادبیات فارسی فارغ‌التحصیل شد.

او باراهنمایی سیاح و بدیع‌الزمان فروزان فر رساله‌ای با عنوان ” علم الجمال و جمال در ادبیات فارسی تا قرن هفتم ” نوشت. 

سیمین دانشور با دریافت بورس تحصیلی از مؤسسه فولبرایت در شهریور 1331 راهی دانشگاه استنفورد آمریکا شد و یک سال مشغول تحصیل در رشته‌ی زیبایی‌شناسی بود.

او همچنین در آنجا داستان‌نویسی را از والاس استنگر و نمایشنامه‌نویسی را از فیل پریک فراگرفت. در همان زمان‌ها دو داستان کوتاه با زبان انگلیسی در ایالات‌متحده از او منتشر شد. 

سپس به ایران بازگشت و در هنرستان هنرهای زیبا به تدریس پرداخت و در سال 1338 به تدریس رشته‌ی باستان‌شناسی و تاریخ هنر در دانشگاه تهران مشغول شد.

وی رمان سووشون پرطرفدارترین رمان معاصر را در 1348 کمی قبل‌تر از مرگ همسرش چاپ کرد؛ این اثر درباره‌ی اتفاقات زمان رضاشاه است و تا امروز به 17 زبان دنیا ترجمه‌شده است.

او 10 سال بعدازآن از دانشگاه تهران بازنشسته شد. سیمین اولین زن ایرانی است که در زبان فارسی بسیار حرفه‌ای داستان نوشت.

وی داستانی در مورد حضرت علی و مظلومیت‌های ایشان با عنوان ” برو به شاه بگو ” در سال 1386 نوشت. سیمین دانشور عضو و نخستین رئیس کانون نویسندگان ایران بود که خالق آثار فوق‌العاده و کم‌نظیری در ادبیات فارسی است. 

او به علت مشکلات تنفسی در 30 تیر 1386 در بیمارستان پارس بستری شد و در همان زمان شایعه‌ی مرگ او به گوش مردم رسید اما این خبر خیلی زود تکذیب شد و او در 22 مرداد همان سال از بیمارستان مرخص شد. سیمین در 18 اسفند 1390 بعد از یک دوره آنفلوانزا در 90  سالگی درگذشت.

آثار سیمین دانشور

مجموعه داستانهای سیمین دانشور

  • مجموعه داستانهای سیمین دانشور

– آتش خاموش، اردیبهشت ۱۳۲۷

– شهری چون بهشت، دی ۱۳۴۰

– به کی سلام کنم؟، خرداد ۱۳۵۹

– از پرنده‌های مهاجر بپرس، ۱۳۷۶

  • رمان‌های سیمین دانشور

– سَووشون معروف‌ترین اثر دانشور در تیر ۱۳۴۸

– جزیرهٔ سرگردانی، ۱۳۷۲

– ساربانْ سرگردان، ۱۳۸۰

-کوه سرگردان

ترجمه‌های سیمین دانشور

  • ترجمه‌های سیمین دانشور

-سرباز شکلاتی، نوشتهٔ برنارد شاو، ۱۳۲۸

-دشمنان، نوشتهٔ آنتون چخوف، ۱۳۲۸

-بنال وطن، نوشتهٔ آلن پیتون، ۱۳۵۱

-داغ ننگ، نوشتهٔ ناتانیل هاثورن

-باغ آلبالو نوشتهٔ آنتوان چخوف، ۱۳۸۱

-ماه عسل آفتابی (مجموعه داستان) ، نوشتهٔ ریونوسوکه آکوتاگاوا و…

آثار غیرداستانی سیمین دانشور

  • آثار غیرداستانی سیمین دانشور

– غروب جلال، انتشارات رواق، ۱۳۶۰

– شاهکارهای فرش ایران

– راهنمای صنایع ایران

– ذن بودیسم

مروری بر آثار و اندیشه ها سیمین دانشور

مروری بر آثار و اندیشه ها سیمین دانشور

سیمین دانشور اهل شیراز بود و از کودکی در آن خطه‌ی ادب‌پرور هم‌نشین حافظ و سعدی. او یکی از معدود نویسندگانی است که در دوره‌ی خفقان ادبیات، دست به نوشتن زد و نوشته‌هایش نیز نه تنها در ایران، بلکه در تمامی جهان مورد اقبال و پذیرش قرار گرفت.

دانشور نخستین زنی بود که در ایران به نویسندگی رمان دست زد و حتی او را نخستین نویسنده‌ی زن ایرانی نیز خطاب داده‌اند.

او بسیار زنی موقر و باشخصیت بود و در تمامی عمر ادبی خود، روزگار پرافتخاری را سپری کرد. اگر بخواهیم آثار و اندیشه‌های او را بررسی کنیم، به‌ناچار باید به چند نقطه‌ی عطف در زندگی‌اش اشاره‌کنیم که همگی دستمایه‌ی آثار ادبی بزرگ او شدند.

او یک زن تحصیل‌کرده بود و همزمان استاد دانشگاه ادبیات پارسی در دانشگاه تهران، و این امر بسیار روی کارهای او تأثیر گذاشت.

سیمین دانشور به سبب هم‌نشینی و همچنین معاشرت با قشر ، همیشه و همه حال از روزگار ایران در همه‌زمانی اطلاعات روز داشت.

همین امر سبب شد که او از نخستین حامیان جایگاه زن در اجتماع ایران و به دنباله‌ی آن در ادبیات ایران شود.

آثار او درون‌مایه اجتماعی بسیار داشته و به هرکدام از آثارش که سری می‌زنیم، ساعت‌ها می‌توانیم از هر سطر آن معانی استخراج‌کنیمدغدغه‌ی نخست دانشور، جایگاه زن در اجتماع بوده است.

همان‌طور که در بالا گفتیم حمایت او از زنان و جایگاه زن ایرانی و آزادی‌های فردی او در ادبیاتش بسیار منعکس است.

او در کتاب سووشون به‌کرات به این نقش اشاره دارد. درواقع سیمین با این اندیشه زندگی می‌کرد که اگر ایران را مهد دلاوری می‌خوانیم و تنها از روایت جنگ‌ها، نقش‌آفرینی مردان را بازگو می‌کنیم، باید این نکته را نیز مدنظر داشته باشیم که ایران‌زمین مادران و همسران بسیار نیز داشته است که از جنگ‌ها و دلاوری ها خون‌دل بسیاری خورده‌اند.
او همچنین زنان را در تمامی آثارش مهد مهر و همدلی در خانواده خطاب کرده است. او زنان را پشتیبانانی گمنام در ادبیات ایران و همچنین در جامعه‌ی ایران می‌خواند که مردانی غیور از دل آن‌ها می‌رویند.
در گام بعدی او به سبب جنبش‌های دانشجویی و همچنین تفکرات روشنفکری آزادی زنان را در ایران به تصویر می‌کشد و این امر نیز مخاطبان بسیاری را برای او فراهم می‌آورد.
دیگر ویژگی نوشته‌های سیمین، وطن‌پرستی او بوده است.
او یکی از دانش‌آموختگان عالی‌رتبه در ادبیات پارسی بوده و همین امر باعث شده بود که به‌تمامی رسوم ایران قدیم و همچنین نواحی ایران مسلط باشد.
زندگی در شیراز و رؤیت نزدیک زندگی شهرستانی و صد البته عشایری نیز درکی به او عطا کرده بود که قاب زیبای نوشته‌هایش پر از نقش‌های فولکلور بوده و به آداب‌ورسوم اصیل ایرانی آنها را مزین می‌کرده است.
دیگر ویژگی او که ازلحاظ فرم و سبک باید آن را بررسی کرد، نثر روان و پرزرق و برق از لحاظ تصویرگری‌های ادبی است.
او بسیار تصویرگری می‌کرد. این تصویرگری نیز نه به کمک قلم و بوم، بلکه به کمک کلمات و کاغذ صورت می‌گرفت.
سیمین دانشور هیچ حسی را در دل داستان‌هایش رها نمی‌کند و مادرانه به نقش‌آفرینی همه‌ی اعضای داستان پرداخته و آنان را شایسته‌ی وصف و توصیف می‌دانست.

دیگر ویژگی نوشته‌های او به‌روز بودن و اجتماعی بودن آنان است. روایت است که جزیره‌ی سرگردانی را از روی داستان یکی از دانشجویانش نوشته است و این خود نشان‌دهنده‌ی آن است که سیمین چقدر خودش را در دل جامعه احساس می‌کرده و به آنان متصل بوده است.

سیمین در تمامی آثارش بارقه‌هایی از امید را به جامعه تزریق می‌کرد و معتقد بود که در پس جنگ‌ها و خونریزی‌های این جهان مدرن، سحری خواهید دمید.

 این سحر همان آزادی بوده است. امید در آثار او بسیار موج می‌زد. همچنین سیمین از آن دسته نویسندگانی بود که نظریه‌پردازی سیاسی او نه در قالب سیاست بلکه در قالب ادب و ادبیات بسیار زبانزد بوده است.

 او شخصی ضد جنگ بود و در برخی از آثارش ازجمله سووشون این را به خوبی بیان کرده است.

سیمین همچنان به واسطه‌ی روحیات شوهرش، جلال آل احمد با ترجمه و نشر آن نیز آشنا گردیده و آثار فوق‌العاده‌ای را در این زمینه به منصه‌ی ظهور کشانده است. 

در ذیل بخشی از کتاب سووشون را می‌خوانید که به 32 زبان زنده‌ی دنیا ترجمه‌شده است. همچنین در همین نوشته‌ی کوتاه، شما می‌توانید رنگ دانه‌های امید را در دل نوشته‌های سیمین را احساس کنید.

“شبانه جنازه را از سر چاه منبع برداشتند و در صندوق‌عقب ماشین خان کاکا گذاشتند. عمه و زری و خسرو و هرمز و خان کاکا در ماشین نشستند و به‌قصد طواف از جلوی مزار سید حاجی غریب رد شدند.

خانم فاطمه گریه می‌کرد و می‌گفت «فدای غریبت بشوم».

اما زری اشک نداشت.

ندانست مقصود عمه غریبی امام‌زاده است یا غریبی یوسف.

می‌اندیشید کاش من هم اشک داشتم و جای امنی گیر می‌آوردم و برای همه غریب‌ها و غربت‌زده‌های دنیا گریه می‌کردم.

برای همه آن‌ها که به تیر ناحق کشته‌شده‌اند و شبانه دزدکی به خاک سپرده می‌شوند… زری از همه‌چیز دلش به‌هم‌خورده بود، حتی از مرگ.

مرگی که نه طواف، نه نماز میت و نه تشییع‌جنازه داشت.

اندیشید روی سنگ مزارش هم چیزی نخواهم نوشت. به خانه که آمدند چند نامه تسلا آمیز رسیده بود.

از میان آن‌ها تسلیت مک ماهون به دلش نشست و آن را برای خسرو و عمه ترجمه کرد.

«گریه نکن خواهرم. در خانه‌ات درختی خواهد رویید و درخت‌هایی در شهرت و بسیار درختان در سرزمینت.

و باد پیغام هر درختی را به درخت دیگر خواهد رسانید و درخت‌ها از باد خواهند پرسید درراه که می‌آمدی، سحر را ندیدی؟”

” سووشون _ اثر سیمین دانشور”

محمدرضا تیموری

نویسنده و گوینده  : محمدرضا تیموری

عشق و علاقه به رشد و موفقیت و رسیدن به سطح والای لیاقت ها را مهمترین اصل در رسیدن به خواسته ها می دانم 

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

0/5 ( 0 نظر )