پروست و هر آنچه که باید از زندگی و آثارش بدانید

ما قصد داریم مقاله پروست و هر آنچه که باید از زندگی و آثارش بدانید را به دو مدل متنی و صوتی برای راحتی کار شما عزیزان در اختیار تان قرار دهیم

متن مقاله

در این بخش از زندگینامه نویسندگان آشنا می شویم با نویسنده زیر :

مارسل پروست │ صد نویسنده برتر جهان

امروز می خواهیم، مقاله پروست و هر آنچه که باید از زندگی و آثارش بدانید از سلسله آموزش های آموزش نویسندگی  را مورد بررسی قرار دهیم

تاریخ نویسندگی ، فراز و نشیب های فراوانی را پشت سر گذاشته است. از پس هر فراز این قله و در پشت هر فرود این دره ، نام هایی نهفته است که هر کدام برگی از هویت و شناسنامه ی نویسندگی در سر تا سر جهان را رقم زنده اند.مطالعه ی تاریخ زندگانی آنان و سیری در احوالات و آثار آنها ، نمایی هر چند کوتاه و گذرا ، اما عمیق و قابل تامل به ما هدیه می کند.در دل هر یک از کلمات آنان ، گنجینه ای از رازها و معانی نهفته  است و در پیاپی سطور پربار آنان ، رازهایی برای نویسندگان.قصد ما همگام شدن و سفر به زمانه و زندگی آنان است تا با ذهن و زبان آنان بیش از پیش آشنا شویم و از این همصحبتی ها خوشه ای چند پی توشه ی نویسندگی خود برداریم.در این برهه از زمان، دفتر زندگانی ” مارسل پروست” ، نویسنده ی فرانسوی و نگارنده ی اثر “در جستجوی زمان از دست رفته” را ورق میزنیم به امید آنکه برگی چند به یادگار نصیب دوستداران خود کند.

مارسل پروست در ۱۰ژوئیه سال۱۸۷۱ در اوتوی (حومه ی پاریس) متولد شد.پدرش پزشکی معروف و محققی درباره ی بیماری وبا در آسیا و اروپا بود و مادرش نیز فرزند یک دلال ثروتمند از بورس بود که به هنروادبیات علاقه ی فراوانی داشت. مادر مارسل یهودی و پدرش کاتولیک بود و او نیز در ۵ اوت ۱۸۷۱ در کلیسا غسل تعمید داده شد و با مذهب پدرش پرورش یافت. مارسل یک برادر داشت که در ۲۴ مارس ۱۸۷۳ متولد شد. مارسل در سال ۱۸۸۲ وارد مدرسه کندروسه شد و چهارسال بعد در در شانزلیزه با دختر لهستانی اشراف زاده آشنا شد که یکی از الگوهای ژیلبرسوان در رمان در جستجوی زمان از دست رفته بود . وی در سال های ۱۸۸۸ و ۱۸۸۹ به کلاس های فلسفه ی ماری آلفونس دارلو رفت که بر تفکرات او اثرزیادی گذاشت. او توسط نشریه ادبی دبیرستان وارد محافل اشرفی شد و در ۱۵ژوئیه ۱۸۸۹ دیپلم ادبی خود را دریافت کرد. در نوامبر ۱۸۸۹ دوره یک ساله ی سربازی داوطلبانه اش در هنگ۷۶پیاده اورلئان آغاز گردید. وی در مارس همان سال مادربزرگ پدری اش و در ژوئیه ۱۸۹۰ مادربزرگ مادری اش را از دست می دهد.مارسل در دانشکده حقوق پاریس ثبت نام کرده و به صورت پراکنده نیز در دانشکده علوم سیاسی در کلاس ها شرکت کرد. در سال ۱۸۹۲ از طریق همکاری با نشریه ی لوبانکه فعالیت  جدی اش در عرصه ی ادبیات آغاز شد و ۱۵ مقاله ای که در این نشریه از وی چاپ شد مدتی بعد در کتاب خوشی ها و روزها باز هم منتشر گردید. رفت وآمدهای مارسل به محافل اشرافی باعث آشنایی اش با لوردوشنیه ، کنت روبردومونتسکیو و کنتس گرفول شد. وی در سال ۱۸۹۳ رمان بی اعتنا که نخستین طرح عشق سوان است را نوشت ؛ و در اکتبر همان سال لیسانس حقوق خود را دریافت کرد. رفت و آمدهای بیشتر و بیشتر مارسل به محافل اشرافی فوبورسن ژرمن باعث شد تدارکات دریافت لیسانس ادبیات در سوربن با آموزش گرفتن نزد دارلو فراهم گردد ؛ و در همان سال بود که وی با رنالدو موسیقی دان ونزوئلایی و اسکاروایلد آشنا شد. مارسل در مارس سال ۱۸۹۵ لیسانس ادبیات را نیز گرفت و همچنین همکاری خود را با نشریات ادبی ادامه داد. او نیز در مسابقه ای برای دریافت سمت دستیارکتابدار در کتابخانه مازارن برنده شد.برای اولین بار با سونات در دومینور پیانو و ویلن اثر سن سان آشنا شد و نگارش رمان ژان سنتوی را آغاز کرد. درسال ۱۸۹۶ رمان بی اعتنا ، ۴شعر که رنالدو برایشان آهنگ ساخته بود ، کتاب خوشی ها و روزهای وی منتشر شد. در سال ۱۸۹۷ با روزنامه نگاری با نام ژان لورن که او را به همجنس گرایی متهم کرد دوئل کرد. و دوسال بعداز آن علاقه فراوان وی به آثار جان راسکین هنرشناس انگلیسی شروع گردید. در همان سال ترجمه ی تورات آمیین راسکین را آغاز کرد و در سال ۱۹۰۲ به اتمام رساند که دو سال بعد منتشر شد. او در سال ۱۹۰۰ از کتابخانه مدیران برکنار شد و مقالات وی از سالن های پاریسی برای روزنامه فیگارو در سال ۱۹۰۳ آغاز شد ؛ و در نوامبر همان سال پدر خود و در سپتامبر سال ۱۹۰۵ مادرش را نیز از دست داد. وی در دسامبر زیرنظردکتر سولیه در  بولونی سورسن بستری شد و در ۱۹۰۶ در آپارتمانی ساکن شد و تمام دیوارهای اتاق خواب خود را با چوب پنبه پوشاند تا صداها را از بیرون نشنود. مارسل هرگونه رفت وآمد را کنارگذاشته و از ۱۹۰۸ نگارش درجستجوی زمان از دست رفته را آغاز کرد ؛ درسال ۱۹۱۲ بخش هایی از آن در روزنامه چاپ شد و یک سال بعد مجبور به چاپ آن در سه جلد با خرج  شحصی خود شد.در سال ۱۹۱۸ برای “گفته های نقاش” نوشته ی “امیل بلانش” مقدمه نوشت و در ژوئن نیز در سایه ی دوشیزگان را چاپ کرد و در نوامبر جایزه ی ادبی گنکور به کتاب در سایه ی دوشیزگان تعلق گرفت و مارسل به همین دلیل به شهرت رسید. مارسل گرایشات ویژه ی جنسی داشت و سعی بر پنهان نگه داشتن آن می کرد. او رابطه ای عاشقانه با مردی دیگر داشت که در ۱۸۹۵ پس از ۱۱ سال پایان یافت. با وجود آنکه رابطه ی بین آنها تنها یک سال بود اما آنها تا زمان مرگ دوستانی نزدیک و صمیمی بودند. رنالدو از جمله افرادی بود که در زندگی مارسل بسیار تاثیرگذار بود و با توجه به نامه های باقی مانده مشخص است که مارسل او را عاشقانه دوست می داشته است. سرانجام در ۱۸ نوامبر سال ۱۹۲۲ وی در اثر سینه پهلو و آبسه ریوی درگذشت.

آثار

مارسل پروست در ادبیات بسیار کم کار بوده است اما همین بس که او کتابی به نام ” در جستجوی زمان از دست رفته” نگارش کرده است که خود به تنهایی ادبیات جهان را متحول کرده است.تنها اثر او که در زمان زندگانی وی به چاپ رسیده است ، همین اثر است که بعضی روایات تکیه بر آن دارند که سه جلد پایانی آن نیز در سال های بعد از مرگ او به چاپ رسیده است.

  • در جستجوی زمان از دست رفته (7 جلد)
  • ضد سنت بوو ، خاطرات بامداد

مروری بر آثار و اندیشه ها

مارسل پروست نویسنده ی فرانسوی الاصل ، یکی از جریان سازان ادبیات جهان است.او با نگارش تنها کتاب منتشر شده در زمان زندگانی خود به نام ” در جستجوی زمان از دست رفته” مرزهای نگارش ادبی را جا به جا کرد.بسیار نکته ی جالبی است که در تاریخ ادبیات جهان ، کم تر اثری پیدا می شود که در عین پر حجم بودن آن ، هیچگاه از قواعد نویسندگی فاصله نگیرد و در جای جای آن انسجام و گفتار نو موج بزند. همه ی این ها باعث شده است که منتقدان بسیاری در دنیا ادبیات را به دو قسم تقسیم کنند ، ادبیاتی بعد از مارسل پروست و ادبیاتی پیش از او.مارسل پروست یکی از عاطفی ترین و در عین حال مغموم ترین نویسندگان تاریخ ادبیات است.تفکر های او را می توان با خواندن چندین صفحه از آثار او نیز دریافت اما او در دل همه ی سطرهای کتاب معروف خود یک مفهوم واحد را دنبال می کند و آن “شناساندن هستی به زبانی دیگر” است.پروست همیشه اعتقاد داشته است که زوایای پنهان هستی هنوز برای بشر آشکار نشده است ، از این رو او برای هر مفهوم و معنایی در جهان نظیر عشق ، دوستی ، سیاست و … ، روی دیگری تعریف می کند و آن را دیگر باره به شرح و به نقد و بررسی وا می دارد.

فارغ از دیدگاه فلسفی و جهان بینی پروست ، باید او را از لحاظ ادبی نیز تحت بررسی موشکافانه ای قرار داد.او بارها و بارها مرزهای نگارش در ادبیات را متحول کرده است.پروست را سلطان استفاده از بدایع زبانی در زبان فرانسه می دانند.نویسندگی او را مانند مخملی نرم بر روی پوست شیر خطاب کرده اند.او بسیار هوشیارانه و زیرکانه از زبان فرانسه بهره برده و از آن در قالب های گوناگون استفاده های متنوعی کرده است. مارسل پروست هر آنچه که باید به بشریت و جهان هستی دوباره گویی می کرد ، در جستجوی زمان از دست رفته گفته است.او تمام عمر ادبی خود را در صفحات یک کتاب خلاصه کرده است و هفت مرحله از حهان هستی را در گذر یک روایت داستانی که سر به حاهای مختلف می کشد ، بیان کرده است.ارزش نگارش این اثر را والاتر از هر اثر ادبی ، یک اثر جهان شمول می دانند.مارسل پروست را لایق بالاترین مقام ادبی در تاریخ نگارش یک اثر اجتماعی ، ادبی ، روانشناسانه و … خطاب می کنند.آنچه در جان کلام مارسل پروست می توان یافت ، حجم عظیمی از دگرشناسی جهان مدرن در آینه ی ادبیات است.

در ذیل بخش هایی از کتاب “در جست و جوی زمان از دست رفته” از “مارسل پروست” را با هم می خوانیم:

” …. خاطرات عشق از قانون های عام حافظه، که خود پیرو قانون های عام تر عادت اند، مستثنی نیستند. از آنجا که عادت همه چیز را سست می کند، آنچه ما را بهتر به یاد کسی می اندازد درست همانی است که از یاد برده بودیم (چون بی اهمیت بوده است و در نتیجه گذاشته ایم که همه نیرویش را حفظ کند). از همین روست که بهترین بخش یاد ما در بیرون از ماست، در نسیمی بارانی، در بوی نای اتاقی یا بوی آتشی تازه افروخته، در هر آنچه آن بخشی از خویشتن را در آن باز می یابیم که هوش، چون به کاریش نمی آمد، نادیده گرفته بود، واپسین گنجینه¬ی گذشته، بهترین، همانی که وقتی چشمه¬ی همه اشکهایت خشکیده می نماید، باز می تواند تو را بگریاند. بیرون از ما؟ و به بیان بهتر درون ما، اما از چشممان پنهان، در پرده فراموشی ای بیش و کم دیر پاییده. تنها به یاری همین فراموشی است که گهگاه می توانیم آنی را که زمانی بودیم بازیابیم، در برابر چیزها همانی بشویم که در گذشته بودیم، و دوباره رنج بکشیم، چون دیگر نه خودمان که آن آدم گذشته هاییم، و او کسی را دوست می داشت که ما اکنون به او بی اعتناییم….”

“…. اغلب می‌گوییم که زمان مرگ نامعلوم است، اما هنگام گفتنش این زمان را چندان در نظر نمی‌آوریم که در فضایی گنگ و دوردست جا داشته باشد، تصور نمی‌کنیم که ربطی با روزی داشته باشد که آغاز شده‌ست و معنی‌اش این باشد که مرگ ـ یا نخستین چنگ‌اندازی‌اش بر ما، که پس از آن دیگر رهایمان نمی‌کند ـ شاید در همین بعدازظهر فرا رسد، بعدازظهری نه چندان نامعلوم، که برنامه همه ساعت‌هایش از پیش تعیین شده است….”.

نویسنده و گوینده  : محمدرضا تیموری

عشق و علاقه به رشد و موفقیت و رسیدن به سطح والای لیاقت ها را مهمترین اصل در رسیدن به خواسته ها می دانم 

2 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

0/5 ( 0 نظر )
Call Now Buttonتماس فوری